Duty Station: Alconbury

First oversea assignment: The UK

ไกล้กันขึ้นมาครึ่งทาง

สัปดาห์กว่าแล้วที่ได้มาประจำอยู่ที่นี่ บอกตรงๆว่าช่วงแรกง่วงนอนมาก มีความรู้สึกเพลียตลอด ปรับเข้ากับบรรยากาศใหม่ๆ หลายๆอย่างในช่วงเวลาสั้น นอนหลับทั้งๆที่ไฟยังเปิดอยู่บ้าง ไม่ได้รีเซ็ทเตรียมตัวสำหรับวันใหม่ไปสองสามครั้ง มีอาการ homesick ทั้งๆที่ไม่เคยมีอารมณ์นี่ นึกถึงความสะดวกสบายกับความเคยชินที่เมกา แต่ในทางกลับกัน ก็สนุกกับการเจอะกับอะไรใหม่ๆ ที่คอยชวนให้เราตื่นเต้นกับอะไรที่ยังไม่เคยประสบมาก่อนหลายๆ อย่าง

Alconbury เป็นฐานเล็กๆ ที่ตั้งมาตั้งแต่สมัยสงครามโลกครั้งที่สอง มีหน่วยประจำอยู่ไม่มาก จึงเป็นเหตุให้คนส่วนใหญ่รู้จักและช่วยเหลือกันดีในชุมชน สำหรับเราย้ายมาประจำการใหม่ จะมีคนมาคอยให้คำปรึกษาแนะนำตลอด หากสงสัย ขาดเหลืออะไรก็มีมือพร้อมช่วยเสมอ เป้าหมาย checklist ที่เราได้เรียงไว้ตามอันดับความสำคัญก็คือ เปิดบัญชีธนาคาร ซื้อเบอร์โทรศัพท์ ติดตั้งเนตในห้อง สอบใบขับขี่ ซึ่งก็ได้หมดแล้วภายในเวลาหนึ่งอาทิตย์ ก็ถือว่าเร็วพอสมควร พอตั้งหลักได้จึงได้โอากาสโทรติดต่อทางบ้านที่อเมริกาละก็ที่ชลเมื่อ weekend นี้เอง อิอิ

ช่วงนี้อากาศดีมาก แดดอุ่นๆ ลมเย็นเบาๆ summer ที่นี่สบายมาก ไม่ใช้แอร์ไม่ใช้พัดลมเลย เรื่องอาหารการกินนี้บอกตรงๆว่ายังไม่ใช่ แต่ก็ที่เล่าให้อิหนูฟังไปแล้วว่าเจอถุงข้าวสารเมื่อไม่นานมานี้ที่ร้าน grocery ดีใจใหญ่มีแรงกำลังใจเข้าครัวขึ้นมาทันที ในส่วนของการออกกำลังกาย เข้าจิม วิ่ง 3k 5k ก็ไม่ต้องพูดถึง เทมาตั้งแต่ก่อนสอบออกจาก keesler สารภาพตรงๆว่าเดือนกว่าๆ พอดีที่พึ่งกลับมายกนั่นยกนี่เบาวันนี้นี่เอง

สำหรับวันนี้ ได้ข่าวว่าหมวยป่วยหนัก พักผ่อนไม่พอ มีอาการงอแง ปวดหัว ตัวร้อน เมื่อยตามร่างกาย เทเราไปตามระเบียบ ทั้งๆที่มีนัดดู stardust ครึ่งสอง รีบมาดูด้วยเลยนะเดี๋ยวหลอยดูคนเดียวเด๊ะ

ปีนึงแล่วนะที่เราสองคนยืนอยู่หน้ายักษ์แปลกไหมที่ notebook เราฝากไว้กะหมวยเป็นรูปธงชาติของอังกฤษ ตอนนี้ก็ปีนึงพอดี เทหมวยมาเที่ยวซะไกล ด้วยความที่เป็นคนที่คงเส้นคงวา เราก็จะเทหมวยต่อไป 555+ เข้าใจนะว่าหมวยงานหนัก งานเยอะ แต่ยังไงนางก็ไหวตลอดอยู่ละ เพราะเราเป็นกลจให้กันและกันนะ ^^

 

บอกตรงๆว่าช่วงนั้นนางเป๊ะมาก ไม่รู้ว่าตอนนี้เหมือนเดิมอ๊ะเป่าา 😛

Tech School: Keesler

B309 Holbrook
336 TRS, Red Wolves
Keesler AFB

It’s been almost two months since I my boots touched my new home away from home, Keesler. A lot of people has been telling me that my first priority here is to “study and graduate” which resulted in my trying my best to stay under the radar, minding my own business and get out of here as soon as I can. However, that plan was never going to work since day 1 (more on that later).

17380006_10211182601415326_186196559_o

Snapshot of the beach right next to the front gate

My first impression of the place? Keesler was beyond fantastic. Of course it was, especially right after BMT. The place is heaven. It is beautiful. We’ve got the beach right outside the gate. The defac was amazing (I got addicted to getting omelet and fried eggs every possible mornings).  The environment and overall atmosphere were laxed. Cool leadership and a sense of friendliness all around. I get to have my own room and free time after duty hours. The PT is incredibly chill. All of this while I’m getting paid to attend technical school and take security plus exam all for free. What else can I ask for?

16809490_1412685505420510_401470164_n

The marina on base

16735387_10210880512383289_632720879_o

Keesler’s beach

Quickly, I had to adjust my initial plan due to a slight hiccup. Yeah, I was selected as a class leader right off the bat. Whoops.

“Okay, cool. I got this. It’s time for me to step up to the plate.” as I thought to myself.

You see, as a young A1C, sometimes I just wanted to enjoy my life. But then BAM! Everything changes when responsibilities hit you. And that’s when I changed my approached to this whole thing.

17741300_10211311091507498_734021815_n

They know me as “Touch-a-cow” I’m proud to wear this uniform

As a class leader, my responsibility consists of making sure that everyone is accounted for and on time to the many briefings that the in-processing weekers as well as marching them to and from destinations. It didn’t take me long at all to get to know all of my 30 fellow airmen. It was a good opportunity to get to know my peers. In turn, I’ve become friends with many of my fellow wingmen and I appreciated the opportunity of becoming a leader.

17757762_10211311112348019_1721130394_n

The boys

As time progressed, my first impression hasn’t changed. Keesler is awesome. The course I’m taking is what I’m interested in. I love my job. I treasure every minute here and spend whatever time I can with my friends because I know I will have to leave soon as I found out that my next duty station will be in the UK. I’m excited for that adventure and cannot wait!

17671102_10211311095667602_343263442_n

Beautiful sunset next to the running track

Finally, all these new changes also means that I have been spending almost two months time trying to adjust to the lifestyle. Time management is crucial. I feel like I did not get to spend time with you like I used to. Everyday I’m tired as hell but I rarely let that becoming an issue. Taking responsibility and thrive to improve myself has always been my personal goal. I spent my personal time to get better at myself whether it be physically, intellectually, or mentally. Sometimes I burned out and crash. Sometimes I feel weak. But when I do get a chance to get read your messages and or hear your voice – it is the sweetest and I feel like I could take on anything. I’m glad to have you by my side.

You made the bad times good, and the good times better.

17440257_10211221910798036_1282464366_n

Miss you more than these sands

*****

 

PS. ของขวัญวันเกิดถึงข้อมือนางแล้ว คนเลือกได้สีเข้ากะเนื้อมาก ใส่แล้วดูดี เบิร์นไปกี่แคลโชว์ผลงานด่วนน

17409560_937055879763780_1550182752_n

ดูทำมือ

A Winter in Texas

“Days go by slowly, but weeks go by fast”

“It gets better”

That’s what they told me anyways.

Cold and hot shifted swiftly in the mist of humidity like a chameleon changes its color.

Texas, oh Texas, I had no idea what you had in store for me. You gave me 8 weeks of basic military training. You gave me 8 weeks of intensive life changing lessons, countless memorable moments, best worst experiences and lifelong friendships. I’ve learned plenty: resilience, core values, warrior ethos, and the mentality of a professional airman. And most of all, you gave me 8 weeks of hell. You took away the people that I care, although temporary. You are my best yet my worst and I hate to love you.

The day starts around  5 am. Some sooner, but no later. A typical day consists of running up and down four set of stairs a countless time, standing in the cold morning breeze under the atrium, and marching under the sun in a humid San Antonio weather. Add in running for 30 mins or pyramid push ups and there is the typical day at BMT before lights out at 21:00.

Of course  I did not take in account those days where I was woken up at 02:30 to perform entry controller duty. Those days where the instructors screamed in my face. Those days where things just cannot go right and you feel down; low on energy and mental will to go on. The only thing I can hope for is tomorrow to be better. And maybe I get my cellphone back.

As days go, my body slowly adjusts to the training and routines. Eventually, the whole basic military training become tolerable to the point where I feel comfortable. However, as days go, it also gets harder because that means I have been away from her for that long. Strangely enough, it was the thought of her that kept me going.

A winter in Texas can get cold and lonely. But it wasn’t. It was a test of my physical fitness and psychological strength. Moreover, it was a test for my little baby heart; you were here all along.

No matter how my days went, there is only one question that matters.

So, how has your day been, Apple?

What are you doing on the opposite side of the world?

Do you have anyone to talk to? I hope you are doing okay.

What are you eating?

Have you been running like you promised?

What about work? Bosses? Coworkers?

Your family doing well?

How did you celebrate your new year?

I missed your voice. Your smile. You are the sweetest.

 

While Away: Lackland

I was gone for two months. And if you are wondering what happened. Here’s a sum up:

She ate.

1

She ran (like a boss).

received_903873463082022

She worked (from time to time).

received_887446138058088

Collecting paychecks is what she liked.

A traveler?

received_890308421105193

I guess she’s also a good photographer?

ทำบุญก็ได้นะ (แง่งขิง)

This slideshow requires JavaScript.

น่ารักอ่ะ

A lot of things may have changed. It’s a new year after all. But there’s one thing that didn’t change…