Duty Station: Alconbury

First oversea assignment: The UK

ไกล้กันขึ้นมาครึ่งทาง

สัปดาห์กว่าแล้วที่ได้มาประจำอยู่ที่นี่ บอกตรงๆว่าช่วงแรกง่วงนอนมาก มีความรู้สึกเพลียตลอด ปรับเข้ากับบรรยากาศใหม่ๆ หลายๆอย่างในช่วงเวลาสั้น นอนหลับทั้งๆที่ไฟยังเปิดอยู่บ้าง ไม่ได้รีเซ็ทเตรียมตัวสำหรับวันใหม่ไปสองสามครั้ง มีอาการ homesick ทั้งๆที่ไม่เคยมีอารมณ์นี่ นึกถึงความสะดวกสบายกับความเคยชินที่เมกา แต่ในทางกลับกัน ก็สนุกกับการเจอะกับอะไรใหม่ๆ ที่คอยชวนให้เราตื่นเต้นกับอะไรที่ยังไม่เคยประสบมาก่อนหลายๆ อย่าง

Alconbury เป็นฐานเล็กๆ ที่ตั้งมาตั้งแต่สมัยสงครามโลกครั้งที่สอง มีหน่วยประจำอยู่ไม่มาก จึงเป็นเหตุให้คนส่วนใหญ่รู้จักและช่วยเหลือกันดีในชุมชน สำหรับเราย้ายมาประจำการใหม่ จะมีคนมาคอยให้คำปรึกษาแนะนำตลอด หากสงสัย ขาดเหลืออะไรก็มีมือพร้อมช่วยเสมอ เป้าหมาย checklist ที่เราได้เรียงไว้ตามอันดับความสำคัญก็คือ เปิดบัญชีธนาคาร ซื้อเบอร์โทรศัพท์ ติดตั้งเนตในห้อง สอบใบขับขี่ ซึ่งก็ได้หมดแล้วภายในเวลาหนึ่งอาทิตย์ ก็ถือว่าเร็วพอสมควร พอตั้งหลักได้จึงได้โอากาสโทรติดต่อทางบ้านที่อเมริกาละก็ที่ชลเมื่อ weekend นี้เอง อิอิ

ช่วงนี้อากาศดีมาก แดดอุ่นๆ ลมเย็นเบาๆ summer ที่นี่สบายมาก ไม่ใช้แอร์ไม่ใช้พัดลมเลย เรื่องอาหารการกินนี้บอกตรงๆว่ายังไม่ใช่ แต่ก็ที่เล่าให้อิหนูฟังไปแล้วว่าเจอถุงข้าวสารเมื่อไม่นานมานี้ที่ร้าน grocery ดีใจใหญ่มีแรงกำลังใจเข้าครัวขึ้นมาทันที ในส่วนของการออกกำลังกาย เข้าจิม วิ่ง 3k 5k ก็ไม่ต้องพูดถึง เทมาตั้งแต่ก่อนสอบออกจาก keesler สารภาพตรงๆว่าเดือนกว่าๆ พอดีที่พึ่งกลับมายกนั่นยกนี่เบาวันนี้นี่เอง

สำหรับวันนี้ ได้ข่าวว่าหมวยป่วยหนัก พักผ่อนไม่พอ มีอาการงอแง ปวดหัว ตัวร้อน เมื่อยตามร่างกาย เทเราไปตามระเบียบ ทั้งๆที่มีนัดดู stardust ครึ่งสอง รีบมาดูด้วยเลยนะเดี๋ยวหลอยดูคนเดียวเด๊ะ

ปีนึงแล่วนะที่เราสองคนยืนอยู่หน้ายักษ์แปลกไหมที่ notebook เราฝากไว้กะหมวยเป็นรูปธงชาติของอังกฤษ ตอนนี้ก็ปีนึงพอดี เทหมวยมาเที่ยวซะไกล ด้วยความที่เป็นคนที่คงเส้นคงวา เราก็จะเทหมวยต่อไป 555+ เข้าใจนะว่าหมวยงานหนัก งานเยอะ แต่ยังไงนางก็ไหวตลอดอยู่ละ เพราะเราเป็นกลจให้กันและกันนะ ^^

 

บอกตรงๆว่าช่วงนั้นนางเป๊ะมาก ไม่รู้ว่าตอนนี้เหมือนเดิมอ๊ะเป่าา 😛

Advertisements

A Winter in Texas

“Days go by slowly, but weeks go by fast”

“It gets better”

That’s what they told me anyways.

Cold and hot shifted swiftly in the mist of humidity like a chameleon changes its color.

Texas, oh Texas, I had no idea what you had in store for me. You gave me 8 weeks of basic military training. You gave me 8 weeks of intensive life changing lessons, countless memorable moments, best worst experiences and lifelong friendships. I’ve learned plenty: resilience, core values, warrior ethos, and the mentality of a professional airman. And most of all, you gave me 8 weeks of hell. You took away the people that I care, although temporary. You are my best yet my worst and I hate to love you.

The day starts around  5 am. Some sooner, but no later. A typical day consists of running up and down four set of stairs a countless time, standing in the cold morning breeze under the atrium, and marching under the sun in a humid San Antonio weather. Add in running for 30 mins or pyramid push ups and there is the typical day at BMT before lights out at 21:00.

Of course  I did not take in account those days where I was woken up at 02:30 to perform entry controller duty. Those days where the instructors screamed in my face. Those days where things just cannot go right and you feel down; low on energy and mental will to go on. The only thing I can hope for is tomorrow to be better. And maybe I get my cellphone back.

As days go, my body slowly adjusts to the training and routines. Eventually, the whole basic military training become tolerable to the point where I feel comfortable. However, as days go, it also gets harder because that means I have been away from her for that long. Strangely enough, it was the thought of her that kept me going.

A winter in Texas can get cold and lonely. But it wasn’t. It was a test of my physical fitness and psychological strength. Moreover, it was a test for my little baby heart; you were here all along.

No matter how my days went, there is only one question that matters.

So, how has your day been, Apple?

What are you doing on the opposite side of the world?

Do you have anyone to talk to? I hope you are doing okay.

What are you eating?

Have you been running like you promised?

What about work? Bosses? Coworkers?

Your family doing well?

How did you celebrate your new year?

I missed your voice. Your smile. You are the sweetest.

 

While Away: Lackland

I was gone for two months. And if you are wondering what happened. Here’s a sum up:

She ate.

1

She ran (like a boss).

received_903873463082022

She worked (from time to time).

received_887446138058088

Collecting paychecks is what she liked.

A traveler?

received_890308421105193

I guess she’s also a good photographer?

ทำบุญก็ได้นะ (แง่งขิง)

This slideshow requires JavaScript.

น่ารักอ่ะ

A lot of things may have changed. It’s a new year after all. But there’s one thing that didn’t change…