Indonesia 17

 Adventurous. Unafraid. Fearless.
She gravitates toward unfamiliar territories. Newfangled experiences.

For two years in a row, on the Mother’s Day weekend อิหมวย set out to see the world.
Last year was an eventful trip to the Land of the Raising Sun, Japan (check it out here).
This year she flew southbound to Indonesia. The hidden paradise.

Indonesia is a perfect mixture of Asia and Oceania. Its size, tropical climate, and archipelagic geography, support one of the world’s  highest level of biodiversity. Like many, she traveled to sight one of the world’s best natural landmarks Asia has to offer.

Climbing great heights and dust

On the edge of the steamy water falls

The mountain view and sunrise

Indonesia is multicultural. With around 300 distinct native ethnic groups, and 742 different languages and dialects, it is a very ethnically and linguistically diverse country. Encountering local culture and ways of lives put perceived realities into perspective.

20793658_1030423737093660_195101885_o

Traveling makes one modest.
You see what a tiny place you occupy in the universe.

As the journey ends, she added one more country to the ever growing of place she has visited. Japan, China, Indonesia, the list expands.

A much needed break. Refreshed and ready to go.
Welcome back.

20771993_1030263413776359_1470072499_o

Thoughts

You are reading this now because you have time. You have made the decision that there is enough time to do something unimportant, and this is it. It is a gamble that you take and I don’t blame you. Time is probably the most precious resource because unlike everything else. You can’t take it back. You can’t take control of time. You only manage time.

For most, time manages you.

Daydreaming used to be a major part of my childhood. I believe it’s where I consolidate my imagination which keeps me busy mentally. It is a safe space to let my thoughts project into a projection of my own creativity. It was an on-going, continuous, and free-roam type of thing (which I won’t specifically get into haha). I have all the time in the world. I am actually never “busy”.

I’m finally become the person I did not hope to be.

It is what it is.

The busy life of working young adults finally shows its effect. Seven days a week for her. Five days a week for me. And surely, we spent the weekends catching up on sleep and utilizing that little bit of leftover minutes to pursuit our happiness. I often caught myself scrolling through cats’ images. Somehow, seeing them and their randomness keeps me sane. Going through an endless of Facebook “feeds” has slowly becoming a second nature. Following internet celebrities faking their lives away. This habit is no way healthy. I am guilty of that.

So here I am writing away my incohesive thoughts; lacking central idea because I haven’t personally got a hold of you for a while. While it is nobody’s fault, I really do hope it gradually improves because being this far from you feel a lot further when there isn’t an active and constant conversation between us. It just work out so perfectly that your day ends as soon as I get out of work. And the next day begins.

I thought to myself.
Simply, there isn’t enough time…
But I’m wrong

So far, yet so close.
That’s what it is?

Distance

ห่างกันกี่ timezone
นานเท่าไหร่แล้ว
ต่างมีหน้าที่
มีกันและกัน

Late Summer

ช่วงนี้อากาศยังร้อน ใจเย็นๆนะคะ ฟังเพลง ดื่มน้ำเยอะจะได้ไม่เครียดไม่เหนื่อย ^^

ร้อนในความ hot ของนาง เหรอ? ป่าวเลย 55
ร้อนในความเหงื่อ ความเปียกค่ะ

ตอนนี้เมืองไทยฤดูอะไร ไม่ใช่หน้าฝนเหรอ งง
หนูบอกทุกวัน เหนื่อยตลอด ล้า หมดพลัง
มีความอารมณ์ร้อนด้วย ทำงานหนัก ไม่พักผ่อน -.-

ขนาดนั้นนางก็ไม่เคยท้อแท้ ไม่เคยแม้แต่นิดเดียว ทั้งจะออกแดด เฝ้างาน ดูนั่นนี่

มีมุมจดบันทึก (บ่น)
มีมุมพักเหนื่อย
มีมุม PR marketing (อย่าลืมไปอุดหนุนน้า ไปช้าหมดก่อนด้วย)

ขอบคุณภาพจาก https://www.facebook.com/pungpungkhonkaen2017/ and พี่ นว

 

Duty Station: Alconbury

First oversea assignment: The UK

ไกล้กันขึ้นมาครึ่งทาง

สัปดาห์กว่าแล้วที่ได้มาประจำอยู่ที่นี่ บอกตรงๆว่าช่วงแรกง่วงนอนมาก มีความรู้สึกเพลียตลอด ปรับเข้ากับบรรยากาศใหม่ๆ หลายๆอย่างในช่วงเวลาสั้น นอนหลับทั้งๆที่ไฟยังเปิดอยู่บ้าง ไม่ได้รีเซ็ทเตรียมตัวสำหรับวันใหม่ไปสองสามครั้ง มีอาการ homesick ทั้งๆที่ไม่เคยมีอารมณ์นี่ นึกถึงความสะดวกสบายกับความเคยชินที่เมกา แต่ในทางกลับกัน ก็สนุกกับการเจอะกับอะไรใหม่ๆ ที่คอยชวนให้เราตื่นเต้นกับอะไรที่ยังไม่เคยประสบมาก่อนหลายๆ อย่าง

Alconbury เป็นฐานเล็กๆ ที่ตั้งมาตั้งแต่สมัยสงครามโลกครั้งที่สอง มีหน่วยประจำอยู่ไม่มาก จึงเป็นเหตุให้คนส่วนใหญ่รู้จักและช่วยเหลือกันดีในชุมชน สำหรับเราย้ายมาประจำการใหม่ จะมีคนมาคอยให้คำปรึกษาแนะนำตลอด หากสงสัย ขาดเหลืออะไรก็มีมือพร้อมช่วยเสมอ เป้าหมาย checklist ที่เราได้เรียงไว้ตามอันดับความสำคัญก็คือ เปิดบัญชีธนาคาร ซื้อเบอร์โทรศัพท์ ติดตั้งเนตในห้อง สอบใบขับขี่ ซึ่งก็ได้หมดแล้วภายในเวลาหนึ่งอาทิตย์ ก็ถือว่าเร็วพอสมควร พอตั้งหลักได้จึงได้โอากาสโทรติดต่อทางบ้านที่อเมริกาละก็ที่ชลเมื่อ weekend นี้เอง อิอิ

ช่วงนี้อากาศดีมาก แดดอุ่นๆ ลมเย็นเบาๆ summer ที่นี่สบายมาก ไม่ใช้แอร์ไม่ใช้พัดลมเลย เรื่องอาหารการกินนี้บอกตรงๆว่ายังไม่ใช่ แต่ก็ที่เล่าให้อิหนูฟังไปแล้วว่าเจอถุงข้าวสารเมื่อไม่นานมานี้ที่ร้าน grocery ดีใจใหญ่มีแรงกำลังใจเข้าครัวขึ้นมาทันที ในส่วนของการออกกำลังกาย เข้าจิม วิ่ง 3k 5k ก็ไม่ต้องพูดถึง เทมาตั้งแต่ก่อนสอบออกจาก keesler สารภาพตรงๆว่าเดือนกว่าๆ พอดีที่พึ่งกลับมายกนั่นยกนี่เบาวันนี้นี่เอง

สำหรับวันนี้ ได้ข่าวว่าหมวยป่วยหนัก พักผ่อนไม่พอ มีอาการงอแง ปวดหัว ตัวร้อน เมื่อยตามร่างกาย เทเราไปตามระเบียบ ทั้งๆที่มีนัดดู stardust ครึ่งสอง รีบมาดูด้วยเลยนะเดี๋ยวหลอยดูคนเดียวเด๊ะ

ปีนึงแล่วนะที่เราสองคนยืนอยู่หน้ายักษ์แปลกไหมที่ notebook เราฝากไว้กะหมวยเป็นรูปธงชาติของอังกฤษ ตอนนี้ก็ปีนึงพอดี เทหมวยมาเที่ยวซะไกล ด้วยความที่เป็นคนที่คงเส้นคงวา เราก็จะเทหมวยต่อไป 555+ เข้าใจนะว่าหมวยงานหนัก งานเยอะ แต่ยังไงนางก็ไหวตลอดอยู่ละ เพราะเราเป็นกลจให้กันและกันนะ ^^

 

บอกตรงๆว่าช่วงนั้นนางเป๊ะมาก ไม่รู้ว่าตอนนี้เหมือนเดิมอ๊ะเป่าา 😛

เท

It was more than 20 days ago since the last blog entry.
It was mainly due to the fact that I’ve abandoned my little precious หมวย to focus my concentration on slaying the so called “dragon”, security plus certification by CompTIA.

Alas, it never affected her cuteness!

Throughout this intense period, she has been nothing but supportive, always has been. I don’t think anybody else would be able to stay this cute when accounting how often I have poured (เท) my baby. Every time when I feel like I’m tired and let down. Her presence that the fact that she will always be around me keeps me going, as I should.

ด้วยอีกนัยหนึ่งจะว่าไปแล้ว เราก็เทนางมานานแล้ว 555
ไม่รู้ว่าเค้าจำได้รึเปล่า เพราะนี่ก็ปีนึงพอดีที่เราได้รปกับบรรยากาศดีๆกับคนรป

20160521_085706d

Yesteryear.
I don’t recall myself ever opening up to a person. I don’t recall myself exchanging my thoughts and ideas so freely. แต่ว่ารถตู้สายกทม-กาญ ทำให้เราเปลี่ยน she changed all that. Suddenly, I was not so alone anymore. Suddenly, I want to start something with someone. It was a weird feeling because before I get on that van I was not planning on taking care of anybody anytime soon. However, spending that little time with her instantly gets me thinking of days where I want to live happily with the comfort feelings of her presence. รูปของเราในวันพรุ่งนี้จากที่มีเราเพียงคนเดียว กลับมีเทออยู่ข้างๆ It was not me that fundamentally changed. It was the fact that I want you with me.

จากวันนั้น เราก็เหมือนกับว่ามีเป้าหมาย เราก็เทเทอมาตลอด แล้วก็จะเทต่อไปอีก 555 แต่ที่เทก็เพราะเรามองว่าเราต้องทำ (ทำอะไรสักอย่างแล้ว ~ เห้ยเดี๋ยวก่อนพี่ป้าง!) ขอบคุณนะที่คอยให้กำลังใจตลอด คอยอยู่ที่นี่เสมอเป็นแรงบรรดาลใจที่ทำให้เราทำอะไรบ้าบอ  ที่ทำแบบนี้ได้ก็เพราะหนูนั่นแหละ

As we grow and progress through our days separately together; undoubtedly there will be tough days but I with you here I promise we can endure anything.

20160521_111947

I wanna hold my แง่งขิง again ><