วัยทำงาน

Preface


Finding  balance between work (career & ambition) vs lifestyle (health, pleasure, family, spiritual growth, and pursuit of one’s happiness) is crucial in this information technology era where the world seems to spin at a faster pace.

At the dawn of human race, we define ourselves by the role we served as a functional member of society. Early human civilization adopted a “hunter-gatherer” community where most of all food is obtained by collecting wild plants and animals. In ancient past, most people’s time was limited by the need to meet necessities such as food and shelter and there was not much leisure time. People identified with their social role in their community, and engaged in jobs based on necessity rather than personal choice. We defined ourselves based on what we do.

The good
Today, “work” does not define ourselves like it used to. Through the advancement of technology through the progress of human civilization, the basic resource such as water, food, and shelter today has becoming easier to obtain. Higher living standards and new inventions like cell phones, internet, and computers allow us to expanded our ability to find our identities through family, self-interests, art, and  social positions beyond our jobs.

The bad
With the progression of modern technologies come along distractions. The endless stream of useless tweets, text, emails, viral videos, articles, and facebook feeds and photos caused a huge information overload which reduces our human interactions to the screen. I, for one, am guilty for taking part in this.

Time has become the most valuable resource. 


Question: would you dedicate more than 12 hours of your day at work for six day a week like she does?

How does she do it?

Opinion: she is a crazy girl. 

วัยทำงาน 1

บางทีเราก็งงว่าหมวยทำไปได้ไง

เกือบสองปีแล้วนะที่หมวยได้เข้ามาใช้ชีวิต ตั้งหน้าตั้งตาตั้งใจกับการทำงาน ละจากความสบายอยู่บ้าน ความสะดวก และเวลาส่วนตัวกับหน้าในรับผิดชอบ ทุ่มเทไปกับตำแหน่งและหน้าที่ที่ได้รับมอบหมาย เป็นบุคลากรที่มีค่าของสังคม

หนูเหนื่อยรึเปล่า?

ทุกๆวันนางจะตื่นแต่เช้ามาออกกำลังกายที่ทำงาน ไม่ว่าจะวิ่งบ้าง weight บ้าง เห็นช่วงนี้มี HIIT (โปรแกรมออกกำลังกายที่บ้าพลังป่าเถื่อนสาหัส) แล้วนางก็จัดต่อด้วยงานทั้งวัน ไม่มีเวลาพักกายพักใจ งานเยอะมาก จนจะไม่มีเวลาหายใจ ไม่เคยมีเวลาพักดูแมว ไม่เคยมีเวลาลัลลากะ co worker ซื้อของ ลองชุด เม้ามอยรป ไม่เคยได้จะพักอ่าน blog (เหมือนที่ทำอยู่ในตอนนี้) ต้องตั้งหน้าตั้งตาทำงาน จนถึงตอนเย็น เลิกงานแล้วนางก็จะยังบ่กลับเด้ โอทีจนถึงนู้นน กว่าจะได้กลับบ้านอาบน้ำพักผ่อน refresh อีกทีก็หมดวันแล้วค่ะ

แม้กระทั่งขนาดนั้น หมวยก็ไม่เคยแสดงออกให้เห็นเลยว่าเหนื่อย (จริงๆนะ คือส่วนใหญ่จะบ่นว่าง่วงกะหิวมากกว่าไง 555) นอกจากภาระการงานมากมายแล้วหมวยก็ไม่เคยทำให้งาน (work) มากระทบ (vs) กับ lifestyle ยังมีเวลาคอบกลับบ้านไปเยี่ยมป๊ากับแม่เล็กเสมอ เม้ามอยกะเจ๊ตุ๊กวันละสองชม. ซื้อของฝากน้องๆ อกลก คุยให้กลจทหาร ไปงานนู้นนี่สังสรรค์ตามประสาพวกรงซิทคอม

ก็วัยทำงาน
เป็นกำลังใจให้นะ

Fact: she is a crazy girl, but she is my crazy girl. 

Advertisements

One thought on “วัยทำงาน

  1. Pingback: Part I: Kunming | her story

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s