What’s Next!

จ๊ะเอ๋

และแล้วการเดินทางของหมวยก็สิ้นสุดลง แต่ blog ของเรายังจะไม่จบลงแค่นี้! เราจะติดตามเล่าเรื่องราวของนางไปเรื่อยๆ ห่ะ เรามองว่าชิวิตของคนๆหนึ่ง ไม่ว่าจะเป็นใครก็ตาม จะมีเรื่องที่น่าสนใจอยู่เสมอ ไม่ว่าชีวิตของเค้าคนนั้นจะธรรมดาแค่ไหน การที่เราพบปะ กับคนหนึ่งคน ไม่ว่าเค้าคนนั้นจะเป็นอย่างไร เราไม่สามารถจะไปตัดสินได้เลยว่าเค้าผ่านอะไรมาบ้าง ประสบอะไรมาบ้าง เพราะฉะนั้นสำหรับคนนี้แล้ว ยิ่งเป็นคนพิเศษ เราต้องมีเรื่องดีๆ อะไรหลายๆอย่างมาบันทึกไว้ที่นี่เสมอ จริงๆแล้วที่เราทำแบบนี้ไม่ใช่อะไร ไม่ได้ต้องการอะไรเลย 55 ก็แค่เราคิดถึง มันเป็นความสุขของเราที่อธิบายยากเหมือนกัน ต้องรู้สึกเองอ่ะนะ

อื่มม เขียนมาก็หลายเพจแล้ว ยังตัดสินใจไม่ได้เลยว่า เอาอะไรมาขีดเส้นเป็นเรื่องส่วนบุคคล เรื่องไหนแชร์ได้ เพราะเราเอาเรื่องของเค้ามาเล่า 555 มีความรู้สึกว่าเก้าก่ายสิทธิส่วนบุคคล แต่ทำไงได้ เราก็อันนั้นของเรา ส่วนใหญ่ก็ใช้ feel ว่าอื่้ม อันนี้น่าจะโอเค เขียนไปได้ ไม่ว่ากันละกัน ถ้าหมวยอ่านอยู่ก็อยากให้รู้ว่าหมวยคือ editor ของ blog นี้ อะไรที่เห็นว่าสมควร ไม่สมควร อยู่ที่หนูละกัน บอกได้นะจ๊ะ

ส่วนเรื่องหลังจากกลับญี่ปุ่นนั้น นางช่างทรหดเหลือเกิน ถ้าเราจำกัดความ นิยาม อธิบายถึงคนนี้แล้ว นอกจาก น่ารัก ใจดีแล้ว เราคิดว่าจะให้นิยามว่า ทรหด เป็นผู้หญิงตัวเล็กๆ ที่พลังแรงกาย ไม่เคยเล็ก หนักเอาเบาหม่วน ตลอด ไม่เคยได้พักผ่อน (เทียบกับเราแล้วเราจะเป็นคนรักสบาย จนอายหนูเลย) คืนแรกพี่หล่อนก็มาเยี่ยม เทคแคพี่ จากนั้นก็ทำงานบ้าน เตรียมตัวสู้งานวันต่อไป พร้อมๆที่ทั้งนอนดึก ทุกคราว จริงๆแล้วก็มีส่วนรับผิดชอบในจุดนี้ แต่ทำไงได้อย่างว่า เราก็นั่นนี่ของเรา บางทีเราก็ใช้เวลาส่วนตัวของเค้า เข้าใจว่าเวลาพักผ่อนหนูน้อย แต่เวลาที่เราคถก็ไม่น้อยเหมือนกัน

ชอบเวลาที่่เค้าทำอะไรธรรมดาๆ สำหรับเค้า แต่ใจเราหวั่นไหว 555 ยิ้มหวานๆ แง่งขิง แก้มปริ ขาหมูย่าง บางทีคิดว่าตัวเองเป็นเด็กน้อยอยู่ เหมือนได้ลูกอม เหมือนได้ของเล่นที่อยากได้ บางทีแค่เห็นรอยยิ้มก็นอนหลับฝันดี แค่รู้ว่าเค้าได้ไปเที่ยวเราก็พลอยมีความสุข สองอาทิตย์ที่ผ่านมา มีอะไรที่ไม่สบายใจสองสามอย่าง ซึ่งมันไม่ใช่เรื่องใหญ่โต แต่มันจะเป็นเรื่องคาใจ ที่เรายังทำอะไรในการแก้ปัญหาไม่ได้ เพราะจำเป็นต้องใช้เวลาในการแก้ไข ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าถ้าเราไม่มีคนเก่งคอยทำให้เรามองให้เป็นหาเป็นเรื่องเล็ก มองให้ปัญหาเป็นเรื่องไม่สำคัญ เราก็จะวุ่นวายใจพอสมควร แต่พอมีเทออยู่ข้างๆแบบนี้ เราก็ไม่ต้องไปสนใจอะไร ไม่ต้องไประบาย หรือเบือดใครให้อารมณ์คนรอบข้างไม่ดี หรือเป็นห่วง แต่เพราะว่าเรื่องกวนใจนั้นมันไม่สำคัญ ถ้ามีหมวยแล้วอะไรก็ไม่สำคัญเท่าเทอ 

14012078_805556472913722_363813671_n

รูปนี้ไม่เกี่ยวอะไรกันกับที่เขียนมานี้เลย แต่เราชอบมาก เพราะอะไรนะเหรอ? เพราะว่าเราชอบตอนที่หนูเล่าเรื่องเล็กๆน้อยๆ ในวันนึงของหมวยให้เราฟัง ทำให้เรามีความรู้สึกว่าเราได้เข้าไปไกล้ชิด นั่งข้างๆ อยู่ความคิดของเข้า เข้าไปในโลกที่เป็น sense ในเหตุการณ์ในขณะนั้นของเค้า ทำให้เราพลอยรู้สึกว่าเราไกล้กัน เราได้เข้าใจว่าตอนนั้นเทอกำลังประสบอะไรอยู่ เรื่องเล็กๆน้อยๆแบบนี้ สำหรับคนอื่นบางทีเหมือนเป็นเรื่องไร้สาระที่ไม่จำเป็นต้องมองให้มีค่าอะไร อาจจะใช่ แต่สำหรับแล้ว ไม่ ถ้าเรามีใครที่เราคอยคิดถึงและอยากจะเป็นส่วนหนึ่งในยามที่เค้ามีความรู้สึกต่างๆ นาๆ แล้ว เราก็มีอาการแบบนี้ สำหรับรูปที่หมวยส่งมานี้คือ พยายามจะแก้สายชาร์ต กับสายหูฟังโทรศัพท์ที่พันกัน หมวยเลยแชะมาให้ดู ในวินาทีนั้นถ้าหมวยจะปล่อยผ่านไปเลยธรรมดาก็ไม่ใช่เรื่องผิดอะไร แต่คุณเทอนร ใจดีส่งมาให้เราดู เราก็ปลื้มม ดูสิ น่ารักขนาดนี้ tell me, how can I not be so crazy about you.

Advertisements

2 thoughts on “What’s Next!

  1. ไหน…มีอะไรไม่สบายใจคะคนดี ?
    รู้นะว่าถึงเล่าให้ฟังก็คงช่วยแก้ไขอะไรไม่ได้
    แต่อยากจะเป็นคนที่คอยแบ่งเบาความรู้สึกไม่สบายใจให้
    ไม่ว่ายังไงก็ตาม จะอยากเล่าไม่อยากเล่า
    แต่ให้รู้ไว้นะว่าพร้อมและยินดีทำให้ทุกอย่าง
    ซับพอร์ตเสมอค่ะ คนดีของหมวย 🙂
    .
    .

    Liked by 1 person

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s